Podstawy - instrukcje sterujące
Jak widzisz nie potrzebujemy żadnych dodatkowych bibliotek. Prosimy o podanie liczby, sczytujemy ją i ... no właśnie:
switch() – w tym miejscu zaczyna się nasza instrukcja, to na czym ma pracować musi znaleźć się w jej nawiasie. Ma pracować nad zmienną ‘rodzenstwo‘ więc ona ląduje w nawiasie.
{ i } – podobnie jak w if() blok kodu znajduje się między dwoma nawiasami klamrowymi, które definiują początek i koniec instrukcji.
case x : - w wolnym tłumaczeniu znaczy to mniej więcej tyle co „przypadek”. Jeżeli zmienna, na której pracuje instrukcja będzie równa x zostanie wykonana funkcja następująca po dwukropku.
break; - informuje, że warunek się wykonał i należy opuścić instrukcję switch(). Jeżeli go zabraknie wykonają się wszystkie warunki po kolei.
default – jeżeli żaden warunek nie zostanie spełniony wykona się funkcją następująca właśnie po default.
Hmm … co by tu jeszcze dodać? Aha … spójrz, jak teraz zadziała nasz program:
Ile masz rodzeństwa ?
Teraz wpisujesz liczbę rodzeństwa, którą przypiszemy do zmiennej
Uruchamiamy instrukcję, która sprawdza:
Wpisał 0? – Wyświetl, że
Jesteś jedynakiem
.
Break? Zakończ instrukcję.
Wpisał 1? – Wyświetl, że
Masz siostrę lub brata
.
Break? Zakończ instrukcję.
Wpisał 2? – Wyświetl, że
Masz dwójkę rodzeństwa
.
Break? Zakończ instrukcję.
Wpisał 3? – Wyświetl, że
Masz trójkę rodzeństwa
.
Break? Zakończ instrukcję.
Ani 0, ani 1, ani 2, ani 3? Wykonaj default czyli wyświetl
Masz duuuuużo rodzeństwa :)
Czekam na wciśnięcie entera.
Kończę pracę programu.
Warto wspomnieć o jeszcze jednej zasadzie, o której sam często zapominam – jeżeli kod w case nie mieści się w jednej linii (nie liczymy break;) musimy zawrzeć go w klamrach (podobnie jak z if i else czy pętli for()):
To by było na tyle. Nie jest to specjalnie skomplikowana kwestia. Mam nadzieję, że załapałeś. Jeśli nie wróć na początek i czytaj jeszcze raz uważniej. Spróbuj zmodyfikować kod wg. własnego pomysłu.